Rozwojduchowy.net

Umbriel pisze:Skoro już o manipulacjach i ślepej wierze temat polecam książkę Helter Skelter
O człowieku który był w stanie sprawić że ludzie zaczną mordować.
Charles Manson/Jezus Chrystus,założyciel 'Rodziny',kochał zwierzęta był wegetarianinem,prędzej zabiłby człowieka niż zdeptał trawę,posiadał niesamowite zdolności,jedna z jego wyznawczyń twierdziła że pewnego dnia gdy byli na pustyni Charlie wziął do ręki martwego ptaka i wpuścił w niego powietrze,ptak ożył i odleciał.

Książka jest naprawdę świetna a osoba Mansona dla mnie jest odbiciem wszystkich przywódców religijnych czy politycznych.Pokazuje jak bardzo jesteśmy podatni na manipulację i jak trudno jest to zauważyć a przede wszystkim przyjąć do świadomości.

Moim zdaniem nie można wrzucać wszystkich przywódców religijnych czy politycznych do jednego worka.
Poza tym nie wszyscy chcieli być nimi a jedynie ktoś ich takimi uczynił.

A co głosił ten Manson?

Guru a guru to duża różnica. Mamy np Osho, Moojego, Jiddu K który sam nie chciał być uznawanego za góru, ale tłumki się wokół niego kręciły. Można ich postawić w równym rzędzie z Mansonem?
Ludzie ulegają zahipnotyzowaniu,ale nie zawsze jakiś guru do tego dąży i sam się może nawet dziwić że ma taki wpływ.
Niektórzy mogą mieć dobre intencje a niektórzy wprost przeciwnie.

Mamy np Osho, Moojego, Jiddu K który sam nie chciał być uznawanego za góru, ale tłumki się wokół niego kręciły. Można ich postawić w równym rzędzie z Mansonem?

Nietzsche widzi dla filozofa rolę mistrza, który wesprze swoich uczniów na drodze do odkrycia pełni ich możliwości. ów mistrz nie jest jednak niepodważalnym autorytetem, mającym decydujący głos w sprawach spornych. ma on za zadanie inspirować ucznia tak długo, jak jest to możliwe, podobnie jak było w przypadku fascynacji Nietzschego filozofią Schopenhauera czy muzyką Wagnera i jego podejściem do kultury (Jaspers 1997, s. 39 i 55–59). Jednak jeżeli uczeń rzeczywiście jest jednostką wybitną, prędzej czy później nastąpi moment, gdy będzie on musiał przezwyciężyć poglądy swojego mistrza. Nie należy stawiać posłuszeństwa i przywiązania do wychowawcy ponad własne przekonanie o słuszności; lojalność nie jest w tej relacji pożądana, ponieważ prowadzi do stłumienia swobody myślenia.

Nie pomoże nic: każdy mistrz miewa tylko jednego ucznia – a i ten go zdradza – albowiem i on jest przeznaczony do mistrzostwa (Nietzsche 2003a, s. 119).

Uczeń jest wierny mistrzowi tak długo, jak długo służy to jego rozwojowi. Gdy jednak zaczyna on dostrzegać, że stoi w miejscu lub żyje według poglądów, które przestały być jego poglądami, powinien podążyć własną drogą. Życie w zgodzie z samym sobą jest ważniejsze niż lojalność, wdzięczność, poczucie obowiązku wobec mistrza. Jeśli uczeń postępuje według zaleceń nauczyciela, ale wbrew własnym przekonaniom, świadczy to o rozwinięciu się w relacji uczeń – mistrz swoistego instynktu stadnego. Taki stan nie służy twórczemu przekształcaniu, śmiałemu poszukiwaniu, lecz prowadzi do wzajemnego utwierdzania się w poglądach przez nauczyciela i wychowanka.

Full Moon pisze:

Mamy np Osho, Moojego, Jiddu K który sam nie chciał być uznawanego za góru, ale tłumki się wokół niego kręciły. Można ich postawić w równym rzędzie z Mansonem?

Zależy pod jakim względem. Jeśli chodzi o chęć bycia na piedestale i czerpanie z tego korzyści - to tak. Można.

Moim zdaniem nawet UG robił z siebie guru, mimo, że mówił o sobie antyguru. Może sam siebie oszukiwał. ;)