Takie wierszyki...

[Krzyś]

Kawa - słodka idiotka - gorzka!
Jakby tak się wydawało
Chociaż później
Kiedy świat pojawiał się wciąż od nowa, a Ty nie mogłeś
Czy zapamiętasz to pękające już niebo?
Bo jeśli się nie wydawało
To uważaj i patrz uważnie
Bo jeśli ono już pękało
A to Ty byłeś gorzki, nie idiotka słodka
Zapamiętasz to jakby pękające już niebo?
Uważasz i patrzysz - uważnie?
Samsaro doskonała
Ja błagam pod tym pękającym niebem:
Podaruj mi wolność
Podaruj mi litość

[SAM]

to jest zachęta Krzyś

[Krzyś]

Akceptacja
Trwała akceptacja zapewne musi być całkowicie zgodna z moim prawdziwym obliczem, gdzie nie ma miejsca na fałdy i krzywizny
Oto chyba mam właśnie dowód, że warto
Oto dlaczego wciąż trwam i piszę...
Trwała akceptacja przysparza mi wiele do myślenia, wiele rozterek na drodze niegładkiej jeszcze
Akceptacja niczym prowokacja ugania się za mną codzień
Akceptacja - słodka akcja - będzie w modzie

[SAM]

I o to chodzi...

widzisz jakie to proste...

[Krzyś]

ZACZYNAMY!
Po co to wszystko - tak miło i towarzysko?
A czas mija bezpowrotnie, w towarzystwie czy samotnie.
Gdy samotnie z głębin ziemi ma samotność mnie oceni
Wszystko minie nagle.
Chwila prawdy: stok z zieleni
Chwila prawdy: nastrój Ziemi.
Podejść można do jeleni z pytaniami - nieproszeni

Czas mija bezpowrotnie, bezbrzeżnie lecz znośnie
Z pozycji słuchacza swe pętle zatacza
I znika czasami w bezdennej otchłani.
My rano zbudzeni w kosmicznej przestrzeni
Wy też - rozbudzeni pragniecie jeleni?
Jelenie z ukosa coś stwierdzą czasem
Panują w końcu nad lasem.

Zaprojektowałem wcześniej to wszystko, a teraz umywam ręce
Czas drzemie za rogiem - pewnie mi podpowie..
Tak wszystko to zrobię, by w mojej budowie
I było miejsce na tego na głowie, bez głowy i moją
Zimowa projekcja mą ostoją.

Tak Cię dużo, że za mało
Choć w sam raz, sam w końcu nie wiem...
Wytłumacz, zostań chwilę
Nie zostawiaj samego w tyle!
Choć doprawdy czas przemija
Przecież wieczny jest - jak chwila.

P.s. Wybaczcie proszę mą śmiałość

[SAM]

Wybacz Sobie a przestaniesz prosić o wybaczenie...

W oddali
W sam raz do tej jednej chwili jest odniesienie, gdyż to co uniesione opaść już nie zdoła...
Pofrunie dalej sam w ręku nad gwiazdami, utrzymywany za zgodą swej oddali
poczucie swej niezmiernej fali, która jest przedłużeniem jego wszystkich calii
tak mu to oddali, gdyż nigdy nie byłeś sam...
Wybacz Sobie gdyż Ty to wszystko jesteś, dlatego nie masz niczego sobie wybaczać...

[Prometeusz]

czekam na następne

może napiszesz coś nowego?

[SAM]

to było nowe ...

[Niewinny]

ja napiszę :

JEDZIE SAMOCHÓD BEZ NÓG PRZEZ LASY, CHMURY NA NIEGO PATRZĄ I RZUCAJĄ KULĄ OGNIA A ON JEST SZYBKI NICZYM COŚ BARDZO SZYBKIEGO I ROBI UNIKI.

[NIKE]

o FM znowu wykasował najlepsze kawałki
ale zostawił poezję wieśka
FM wykasuj tooooooooooo co wiesiek napisał
bo mnie już więcej ptaszki do karmnika nie zaproszą
UNIKI UNIKATY...

[SAM]

zmiana jest ciągle moja droga...