Rozwojduchowy.net

Zastanawiam sie co myslicie o naturze człowieka w kontekscie wchodzenia w bliskie relacje z drugim człowiekiem.Czy faktycznie jesteśmy stadni bez wyjatku i człowiek który zrezygnuje np z dzielenia życia z kimś prędzej czy później poczuje się nieszczęsliwy?Wydaje mi sie że w jakiś sposób bardzo emocjonalnie podchodzimy juz na samym starcie do rodziców.Wiekszośc uczucia do nich nazywa miłoscią.tutaj nie ma do końca świadomego wyboru.
w przypadku nawiazywania pozostałych relacji juz tak.Szczególnie chodzi mi o związki miłosci erotycznej.Czy na podstawie doswiadczeń mozna stwierdzic to nie dla mnie ja tego niepotrzebuje i wybieram inną droge?Czy taki wybor nie jakims skrajnym egoizmem a wobec tego nie stanowi wykroczenia przeciw jakiemuś uniwersalnemu prawu moralnemu?wkońcu jest to rezygnacja ze współodpowiadania za kogoś,troszczenia się itd..Czy ktos ma jakies doswiadczenia w temacie tego typu poszukiwań?

Gaik Kwitnący pisze:Czy na podstawie doswiadczeń mozna stwierdzic to nie dla mnie ja tego niepotrzebuje i wybieram inną droge?

Oczywiście. Nie ma tu warunków - działaj jak wewnętrznie czujesz.

Gaik Kwitnący pisze:Czy taki wybor nie jakims skrajnym egoizmem a wobec tego nie stanowi wykroczenia przeciw jakiemuś uniwersalnemu prawu moralnemu?

Wszechświat nie określa praw moralnych. Jesteś wolna.

Cała kwestia w tym, by zauważyć jakie intencje kryją się pod wyborem zycia w samotności.
Jeśli po prostu nie czujesz żadnego pragnienia na polu związków, to jesteś wolna, a Twoje intencje są czyste. Rób więc swobodnie co chcesz.
Jeśli czujesz pragnienie to nadal jesteś w tym temacie związana. Można czuć pragnienie stworzenia związku, można też czuć pragnienie ucieczki od związku (z jakichkolwiek powodów).

Rób jak wewnętrznie czujesz. Czasem człowiek po prostu nie potrzebuje związku (ani nie pragnie ani nie ucieka). Więc swobodnie robi to, co czuje.