Rozwojduchowy.net

Podobno, ten zacny mąż stanu, wielki polityk, rewolucjonista, słowem mega zasłużony dla ojcowizny jegomość, miał w zwyczaju medytować... Gdzieś czytałem, że codziennie po obiedzie, bezmózgo, autystyczne, przez ok 1.5 godziny, wpatrywał się w nagą ścianę. Ponadto przy podejmowaniu ważnych decyzji, zwykł wprowadzać się w medytacyjne stany, przy pomocy pasjansa.

Ciekawe, niektórzy ludzie naturalnie wynajdują takie chwile gdzie dają odpocząć steranemu łbu.
A Churchill na ten przykład zwykł drzemać w piżamie w ciągu dnia. Drzemka to też jakaś opcja ;)

No właśnie, u mnie w mieście jest pan (około 60 lat), który całe ostatnie dwa okresy letnie przesiedział na ławce, jeszcze niedawno widywałem go w przedsionku sklepu biedronka, jak siedział na murku, raz jak wychodził z biedry miał obsiusiane spodnie, na bank to wynik głębokiej medytacji, nie znam nikogo kto mógłby tyle czasu spędzać w jednym miejscu.

Degeneracja mózgu spirolem jako medytacja? Niezły pomysł

villah pisze:na bank to wynik głębokiej medytacji, nie znam nikogo kto mógłby tyle czasu spędzać w jednym miejscu.

Na bank nie.
...

Nie mówiąc już o tym, że są ludzie którzy godzinami siedzą na ławkach w parku nie żeby kontemplować ruch czy przyrodę, ale by w myślach napieprzać na przechodzących ludzi

nie z takim wyrazem twarzy, i nie w bezruchu. Ci o których mówisz, często rozglądają się, szukają na zewnątrz, wiercą się, przekładają noge na noge, zmieniają łakwe, bo na tej lepiej słońce pada, to widać, jak masz już pewne doświadczenie, to wychwytujesz to intuicyjnie, a ten koleś głównie gapi sie przed siebie. Jego wyraz twarzy to spokój, obojętność czy pokora, on mm wymalowane, co do alko to bez komentarza..

Tekst o obsiusianych spodniach sprawił, że głęboko się zastanowiłem nad ironiczną wymową twojej opowieści

Możliwe że to racja,przed podjęciem ważnej decyzji po prostu chciał przemysleć kilak rozwiązań,rozkminić to- przecież chyba nikt nie widzi w tym nic złego. Ważne,że te decyzje były słuszne.

Piłsudski tylko do 1926 r., później sam stał się zaborcą własnego kraju, w pewnym sensie, gdyż jak przystało na warunki europejskie były to raczej łagodne represje.