Rozwojduchowy.net

Pewien zamożny handlarz był miłośnikiem sztuki. Kupował cenne obrazy i rzeźby, których pozazdrościłby mu nawet król. Jego kolekcja liczyła sobie setki wspaniałych dzieł. Jaki jednak byłby z nich pożytek, gdyby zamknąć je w sejfie? Jeśli człowiek posiada coś pięknego, pragnie mieć możliwość podziwiania tej rzeczy o każdej porze, bez podejmowania specjalnego wysiłku. Handlarzowi nie chciało się za każdym razem wystukiwać kodu dostępu do skarbca, więc rozmieścił wszystkie dzieła w swoim domu. Były na widoku. Każdy gość mógł je zobaczyć.

Podczas zabawy sylwestrowej zorganizowanej w domu handlarza, jego przyjaciel przystanął przy wyjątkowo cennym obrazie. Ów obraz wisiał nad kominkiem w pokoju gościnnym.

- Dlaczego trzymasz drogi obraz w takim miejscu? – zapytał. – Ktoś mógłby go łatwo ukraść.

- Nie ma potrzeby chować go do szafy na strychu – odparł żartobliwie handlarz. – Każdy mój gość może cieszyć się jego pięknem. Ono się nie wyczerpie, tylko dlatego, że ktoś będzie nań patrzył. A gdyby został skradziony – wzruszył ramionami – no cóż, nie to jest najważniejsze.

- A co takiego?

- Liczy się przyjemność z obcowania ze sztuką. Noszę ją w sercu i nikt nie jest jej w stanie ukraść.

- Niestety – zauważył przyjaciel – jeśli stracisz płótno, stracisz również radość z jego podziwiania.

- Świat jest wielki i wspaniały. Jest jeszcze wiele innych dzieł, o których nawet mi się nie śniło. Znajdę na to miejsce coś równie pięknego.

- Ale stracisz obraz – upierał się rozmówca.

- Jak już mówiłem, sam obraz nie jest najważniejszy. Znaczenie ma radość w sercu. Tego nie można ukraść, nie trzeba zatem ukrywać.
[źródło: Bezcenny skarb]

metasearcher pisze:

Pewien zamożny handlarz był miłośnikiem sztuki. Kupował cenne obrazy i rzeźby, których pozazdrościłby mu nawet król. Jego kolekcja liczyła sobie setki wspaniałych dzieł. Jaki jednak byłby z nich pożytek, gdyby zamknąć je w sejfie? Jeśli człowiek posiada coś pięknego, pragnie mieć możliwość podziwiania tej rzeczy o każdej porze, bez podejmowania specjalnego wysiłku. Handlarzowi nie chciało się za każdym razem wystukiwać kodu dostępu do skarbca, więc rozmieścił wszystkie dzieła w swoim domu. Były na widoku. Każdy gość mógł je zobaczyć.

Podczas zabawy sylwestrowej zorganizowanej w domu handlarza, jego przyjaciel przystanął przy wyjątkowo cennym obrazie. Ów obraz wisiał nad kominkiem w pokoju gościnnym.

- Dlaczego trzymasz drogi obraz w takim miejscu? – zapytał. – Ktoś mógłby go łatwo ukraść.

- Nie ma potrzeby chować go do szafy na strychu – odparł żartobliwie handlarz. – Każdy mój gość może cieszyć się jego pięknem. Ono się nie wyczerpie, tylko dlatego, że ktoś będzie nań patrzył. A gdyby został skradziony – wzruszył ramionami – no cóż, nie to jest najważniejsze.

- A co takiego?

- Liczy się przyjemność z obcowania ze sztuką. Noszę ją w sercu i nikt nie jest jej w stanie ukraść.

- Niestety – zauważył przyjaciel – jeśli stracisz płótno, stracisz również radość z jego podziwiania.

- Świat jest wielki i wspaniały. Jest jeszcze wiele innych dzieł, o których nawet mi się nie śniło. Znajdę na to miejsce coś równie pięknego.

- Ale stracisz obraz – upierał się rozmówca.

- Jak już mówiłem, sam obraz nie jest najważniejszy. Znaczenie ma radość w sercu. Tego nie można ukraść, nie trzeba zatem ukrywać.

Wszechmogacy pisze:Myślisz że tak łatwo wynieść komuś z domu obraz przy okazji przyjęcia na którym będzie dużo ludzi ? Trochę lipna ta historyjka.

metasearcher pisze:

Wszechmogacy pisze:Myślisz że tak łatwo wynieść komuś z domu obraz przy okazji przyjęcia na którym będzie dużo ludzi ? Trochę lipna ta historyjka.

A czy ktoś twierdzi, że ewentualna kradzież miałaby się odbyć podczas przyjęcia? Wątpię by złodziej znający się na swoim fachu wybrał akurat taki moment.

Wszechmogacy pisze:Ale bogaci handlarze zazwyczaj mieli ochronę i dobrze zabezpieczony dom, pełno alarmów itp. Poza tym na obrazy mogą być takie jakby ochraniacze metalowe opuszczane.

metasearcher pisze:

Wszechmogacy pisze:Ale bogaci handlarze zazwyczaj mieli ochronę i dobrze zabezpieczony dom, pełno alarmów itp. Poza tym na obrazy mogą być takie jakby ochraniacze metalowe opuszczane.

A nie wydaje ci się, że nie to jest sednem tej historii? O kradzieży, zabezpieczeniach, ochronie itp. moglibyśmy dyskutować całymi godzinami, a jedyne co byśmy osiągnęli to rozmowę nie na temat.

Wszechmogacy pisze:Skoro wszystko może być skarbem to dobre zabezpieczenia także.

metasearcher pisze:

Wszechmogacy pisze:Skoro wszystko może być skarbem to dobre zabezpieczenia także.

Nie inaczej. Tylko kto będzie się radował z wysokiego poziomu swoich zabezpieczeń, skoro nie ma nic wartego pilnowania?

metasearcher pisze:Sam napisałeś o zabezpieczeniach, które są skarbem. A zatem podałeś przykład nie związany z handlarzem z historii, która zapoczątkowała ten temat. Jeśli zabezpieczenia byłyby posiadanym przez kogoś skarbem, strzegłyby same siebie, prawda? Można zatem założyć, że nie ma innego skarbu. Oczywiście to tylko założenie...

metasearcher pisze:To prawda. Ale cały czas zastanawiam się dlaczego koncentrujesz uwagę na przedmiotach, zamiast na radości z chwilowego ich doświadczania. Pamiętajmy, że cokolwiek posiadamy jest to tylko stan przejściowy. Nawet najpilniej strzeżona rzecz prędzej czy później przestanie do nas należeć.