Rozwojduchowy.net

w gasnących zorzach w oddechu żródła wśród kwiatów wszechświata odkrywa swoje piękno swoją ciszę, swoją prawdę już czas wyjaść poza iluzję już czas, uśmiechnąć się do życia do ludzi, do istot wszelkich w tu i teraz, zatopiony w miłości tu i teraz, odkrywa samego siebie i radość płynie, jak fale dzwi...

tak sobie myślę, że nie znamy swoich możliwości,
bo nie poznaliśmy siebie
znamy za to możliwości, czy też granice,
jakie nakreśli wobec nas inni

nie znamy rzeczywistych granic, a może nie ma czego przekraczać,
podróż w głab siebie, moc z odkrywania prawdy

Chyba najskuteczniejsza jest po prostu konfrontacja ze swoim lękiem. Najpierw, możemy wyobrazić sobie sytuację lękową i obserwować w niej swoje zachowanie. A tak, stykając się w rzeczywistości z lękiem, odchodzi zwykle. Sam kiedyś bałem się przechodzić nocą przy cmentarzu. Ta ciemność i perspektywa ...

Fajny ten o jeziorze, brzegu rzeki i mnichach zen do żarówki. :D

Gdy szczodrość ma być czegoś oznaką, pusta jest wtedy. Napełnij ją światłem i uczyń darem serca, by wyrazić swą szczerość. Wtenczas wróci do ciebie w zwielokrotnieniu, nasyci boskimi atrybutami. Takie miłości jest prawo. Wsłuchaj się w siebie, zrozumiesz znaczeń słów całość. nieobecny

polećmy nad góry co wzniosłe patrz, deszcz właśnie pada dotyka skóry, odżywia i koi jednocząc ze swoją istotą taka miekkość i łagodność jakby chciała utulać postać naszą polećmy nad doliny co skromnie w wilgoci dają życie i ochraniają subtelnie z rana spijając rosę i bawmy się w traw ramionach popat...

Początkowo myslałem, że rysujesz Apollina, następnie, że to będzie Wenus z Milo. Hehe.

Hmm.. Próbowałem medytacji, ale w wannie. Również zanurzałem się cały, łącznie z głową, i wyciszałem. A tak, to dzwięki inaczej rozchodzą się w wodzie.

czasam piszę wiersze, po prostu mówie słowa co czuje ekspresja duszy by tworzyć by wyrażać boskość poprzez tworzenie wyrażać siebie i cieszyć się, odczuwać radość dać innym, z intencją szczęścia z intencją by poszerzać świadomość by odkrywac co czyste co pierwsze, co najprawdziwsze zostaje to, wzras...

ja w sobie kocham to co doskonałe boskość, która we mnie wstępuje otwieram się, wypełnia me ciało i mysli i słowa każdy gest, działanie jest jak poezja, co spijana chce być ustami pełnymi wdzięczności wezbrawszy uczucia, miłości całość i w oddaniu ku bogu się otwarłszy i dzwięk, z serca, płynie fala...

Wątek, w którym zamieszczał będę wiersze. Dziękuję za wszystkie komentarze.

Ha! Witam!!

Przydałoby się przeskalowywanie automatycze avatarów do wymagnego rozmiaru czy wagi.